انواع مختلف شیلنگ گاز کدامند؟

انتشار گاز در انواع شیلنگ‌ گاز

به طور کلی موادی مانند لاستیک و PTFE تا حدودی قابل نفوذ هستند، به این معنی که مولکول‌های گاز می‌توانند از طریق منافذ شیلنگ وارد یا خارج شوند.

زمانی که مولکول‌های گاز از طریق منافذ خارج می‌شوند، باعث افت فشار می‌شود که می‌تواند منجر به مصرف بیش از حد انرژی و عملکرد ضعیف سیستم شود. این انتشار گاز به بیرون زمانی خطرناک است که گازهای قابل اشتعال درون آن باشد. برای کاهش این خطر انتشار گاز، معمولاً توصیه می‌شود از یک شیلنگ فلزی تمام راه راه استفاده کرد. همچنین شیلنگ‌های PTFE پس از پخت نیز جایگزین بسیار خوبی برای شیلنگ‌های فلزی هستند.

پایداری شیمیایی در انتخاب انواع شیلنگ‌ گاز

پایداری شیمیایی یکی از مهم‌ترین عوامل در انتخاب مواد شیلنگ برای کاربردهای گازی است. چون شیلنگ‌های گاز ممکن است در تماس با گازهای مختلفی مانند اکسیژن، هیدروژن، متان، و غیره قرار گیرند، مواد ساختاری شیلنگ باید دارای مقاومت مناسب در برابر خواص شیمیایی این گازها باشند. به عنوان مثال برای یک کاربرد خاص ممکن است نیاز باشد که شیلنگ از جنس خاصی مانند PVC یا PTFE باشد، زیرا هر کدام از این مواد دارای خصوصیات شیمیایی خاصی هستند که برای مقابله با گازهای خاص مفید است. بنابراین انتخاب مواد شیلنگ باید بر اساس نیازهای خاص و خواص شیمیایی مورد استفاده تعیین شود.

استحکام محیطی

موادی مانند لاستیک و پی وی سی معمولاً در برابر عوامل محیطی مانند اشعه ماوراء بنفش و شرایط آب و هوایی نامناسب مقاومت کمی دارند. در هنگام انتخاب شیلنگ، مهم است که به شرایط محیطی خارجی توجه کنید. موادی مانند EPDM، سیلیکون، ETFE و PTFE به‌طور معمول به عنوان گزینه‌های بهتری در کاربردهایی که ممکن است به اشعه ماوراء بنفش و دماهای شدید متعرض شوند، شناخته می‌شوند.

نمونه‌های صنعتی

شیلنگ‌های گاز در طیف گسترده‌ای از کاربردهای صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرند. غواصان از این شیلنگ‌ها که به مخازن اکسیژن متصل هستند برای تنفس استفاده می‌کنند. همچنین، آزمایشگاه‌ها و صنایع از این شیلنگ‌ها برای حمل انواع مختلف گازها یا برای کاربردهایی مانند جوشکاری استفاده می‌کنند.